این کتاب در چهار بخش و 16 فصل نوشته شده بود. موضوع و ایده‌ی اصلی کتاب این بود که وقتی کسی دچار اندوه و فقدان شده دنبال راه‌حل برای برگشت سریع فرد به زنده‌گی عادی نباشیم و مانند گچی که دور شکسته‌گی را می‌گیره در کنار فرد باشیم و اجازه بدیم تا خودش به روال عادی برگرده. البته نویسنده تاکید می‌کنه که شاید فرد هیچ‌وقت به روال قبل برنگرده. موضوع اصلی کتاب موضوع مهم و قابل توجهی بود ولی به نظرم کتاب می‌تونست خیلی کوتاه‌تر باشه و نویسنده این‌قدر موضوعات را تکرار نکنه. اکثر کتاب‌های این سبک این ضعف را دارند که طولانی و پر از تکرار هستند. خود نویسنده‌ی کتاب (مگان دیواین) هم در سال 2009 هم‌سرش را در اثر غرق شدن از دست داده و عمیقا درد فقدان و سوگ را تجربه کرده. تجربه‌ی نویسنده و این موضوع که مشاور هم بوده باعث شده که کتاب واقعا مفید باشه به خصوص برای کسانی که در سوگ از دست دادن عزیزی هستند. به همین دلیل این کتاب را برای مطالعه به هر کسی که خودش و یا نزدیکانش فقدان و سوگ را تجربه کرده‌اند پیش‌نهاد می‌کنم. امتیاز: 6 از 10.