این کتاب خیلی کم حجم (31 صفحه‌) تالیف احمد کسروی است که حافظ را نقد می‌کند. از نظر کسروی حافظ فردی بوده از نظر اخلاق و عقیده بلاتکلیف، می‌خواره و دریوزه‌گر. به نظر احمد کسروی حافظ کلماتی را به عنوان قافیه ردیف می‌کرده و سپس ابیاتی که غالبا بی‌ربط بوده‌اند را صرفا بر مبنای ردیف شدن قافیه‌ها در پی هم می‌آورده؛ کسروی می‌گوید هدف حافظ شعر گفتن بوده و حرف و منظور خاصی برای بیان نداشته است. برای شخص من هیچ زمانی حافظ شاعر دل‌خواهی نبوده و با بعضی از حرف‌های کسروی موافقم و اعتقاد دارم به حافظ تحت تاثیر جو موجود اقبال زیادی نشان داده شده، عده‌ای به خاطر شیعه بودن حافظ، عده‌ای پیرو جو و مد، عده‌ای به دلیل تفال به حافظ و این نکته که در هر غزل حافظ از هر دری سخنی گفته شده و می‌توان برداشت‌های متفاوتی کرد و .... در هر صورت به آن شوری که کسروی می‌گوید نیست ولی بی‌راه هم نگفته.