به یاد می‌آورم که مادرم پرستو را از هر پرنده‌ای بیش‌تر دوست دارد، زمین‌گیر نیست، مهاجر است و در فصل‌های سال سفر می‌کند، با زمان همراه و مثل آب در آن روان است ولی آشیانه را از یاد نمی‌برد و هر بهار سوار بر بال فصل بازمی‌گردد.

#سوگ_مادر، #شاهرخ_مسکوب، به کوشش #حسن_کامشاد، #نشر_نی، ص ۱۲۵