جامعه ما متشکل از سیستم‌های انسان-ماشین راه تکامل خود را ادامه خواهد داد. فناوری همچنان با سرعتی شگفت‌انگیز پیچیده‌تر می‌گردد و نقشی که هم‌اکنون ایفا می‌کند بیشتر نیز خواهد شد. اما اشتباه است که فناوری را یک تهدید روبه‌رشد تصور کنیم که با قدرتی روزافزون خواسته خود را بر ما تحمیل می‌کند. فناوری در آینده قابل‌پیش‌بینی فاقد عنصر کلیدی راز موفقیت بشر خواهد بود: قابلیت داشتن هدفمندی مشترک. ازاین‌رو فناوری، یک شریک برابر در جامعه آگاهی نخواهد بود؛ بلکه به مثابه ابزاری مطیع و سودمند باقی می‌ماند. آنچه در عوض می‌بینیم این است که نقش کلیدی و روبه‌رشد فناوری، بزرگ‌تر کردن جوامع از طریق مدیریت انبوه‌سپاری و همکاری است. توده‌ها متشکل از انسان‌ها هستند، بنابراین این توسعه و بزرگ‌سازی در مشارکت مردم نهفته است.

#توهّم_آگاهی #چرا_هیچ‌گاه_در_اندیشیدن_تنها_نیستیم؟، #استیو_اسلومن #فیلیپ_فرنباخ، مترجمان #مینا_تربتی #محسن_فشی، #کتاب_کوله‌پشتی، ص ۱۸۶