از درگذشتگان خود عبرت بگیرید!

ای بندگان خدا! کجایند کسانی که عمر طولانی کردند و از نعمت‌های پروردگار بهره‌مند گشتند؟ و (کجایند) آن‌ها که (وظایف‌شان) به آنان تعلیم داده شد و آن را دریافتند و فهمیدند؟ و به آن‌ها مهلت داده شد، ولی سرگرم شدند و در پی لهوه لعب رفتند؟ و در سلامتی و رفاه بودند، امّا نعمت خدا را فراموش کردند؟ به آن‌ها برای مدّتی طولانی مهلت داده شد و نعمت‌هایی نیکو در اختیارشان قرار گرفت. آنان را از کیفر گناهان‌شان بیم دادند (تا بترسند و از آن بپرهیزند) و پاداش‌های بزرگ (در برابر اطاعت فرمان خدا) به آن‌ها وعده داده شد (ولی باز هم از خواب غفلت بیدار نشدند).
(ای بندگان خدا!) از گناهانی که انسان را به هلاکت می‌افکند و از عیب‌ها و زشتی‌هایی که خشم و ناخشنودی خدا را بر می‌انگیزد، حذر کنید. ای صاحبان دیده‌های بینا و گوش‌های شنوا و ای دارندگان عافیت و امکانات و متاع دنیا! آیا هیچ جای گریز یا رهایی، یا پناهگاه یا تکیه‌گاه و یا جای فرار و بازگشتی (از عذاب الهی) هست یا نیست؟ پس چگونه (از راه حق) منحرف می‌شوید؟ یا شما را به کجا می‌برند؟ یا چه چیز شما را این چنین فریفته است؟ این در حالی است که بهره‌ی هر یک از شما از زمین، به اندازه‌ی طول و عرض قامت او است، آن هم در حالی که گونه‌ی او بر روی خاک نهاده شده است (کنایه از قرار گرفتن انسان در قبر)!
ای بندگان خدا! اکنون که ریسمان مرگ به گردن‌تان بسته نشده و هنوز روح‌تان در پذیرش ارشاد و هدایت آزاد است و بدن‌ها راحت و میدان اجتماع وسیع (یعنی اکنون که می‌توانید به یکدیگر کمک کنید) و هنوز مهلت زندگانی و اراده و اختیار برقرار و فرصت تجدید نظر، توبه و بازگشت و مجال انجام حاجت و نیازمندی باقی است، قبل از آن‌که وقت تنگ شود و در تنگنای قبر قرار گیرید و قبل از ترس و مفارقت جان از بدن و پیش از فرا رسیدن مرگی که در انتظار است و قبل از گرفتار شدن به عذاب خداوند مقتدر، فرصت را غنیمت دانید (و به فکر رهایی خود باشید).

نهج‌البلاغه، خطبه ۸۳


نقل شده در #کنز_البلاغه_(جلد_اوّل) #گنجینه‌ای_از_فرمایشات_گران‌بهای_امیرالمؤمنین_امام_علی_علیه‌السلام، #محمّدرضا_باوفا، نشر #اندیشمندان_جوان، ص ۱۰۴