زمان بی‌کرانه را
تو با شمار عمر ما مسنج
به پای او دمی‌ست این درنگ درد و رنج
به‌سان رود
که در نشیب دره سر به سنگ می‌زند رونده باش
امید هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش

«هوشنگ ابتهاج»


نقل شده در #تکه‌هایی_از_یک_کل_منسجم، #پونه_مقیمی، نشر #بینش_نو، ص ۱۹