رمان "آبلوموف" رمانیست که خیلی کند پیش می رود؛ این سبک "ایوان گنچاروف" است که خیلی آرام خواننده را با زوایای مختلف شخصیت های داستان آشنا می کند به طوری که در فصل های بعد رفتارهای شخصیت های داستان عجیب به نظر نرسد و عکس العمل های شخصیت ها برای خواننده کاملا طبیعی و باور پذیر باشد.

(خطر لو رفتن داستان)

"ایلیا ایلیچ (آبلوموف)" در قسمت اول داستان بر روی کاناپه خوابیده و فقط گاهی تصمیم می گیرد که کاری بکند؛ در قسمت دوم او عاشق "الگا" می شود؛ در قسمت سوم او عاشق زن بیوه ی صاحب خانه اش می شود و الگا با دوست "ایلیا ایلیچ"، "شتولتس" ازدواج می کند و در قسمت چهارم شاهد مرگ "آبلوموف" هستیم.

کاش همه ی ما یک "شتولتس" در زندگیمان داشتیم. رفیقی انقدر خوب و هم دل و باهوش.