این کتاب شرح زنده‌گی ژان ژاک روسو است که خیلی خسته‌کننده نوشته شده. البته روسو در انتهای کتاب برای توضیح این موضوع دلیل قانع‌کننده‌ای آورده، او می‌نویسد تمام سعیش بر این بوده که از هیچ روشی برای جذاب‌تر بیان کردن خاطراتش استفاده نکند و شرح زنده‌گی‌اش را کاملا ساده و با اولین و ساده‌ترین روشی که به ذهنش می‌رسیده بیان کند و به قول خودش چیزی شبیه اتاق تاریک برای بیان خاطراتش درست کرده، روسو می‌نویسد که حتی در مواردی که احساس الآنش با احساس زمان نوشتنش در مورد یک فرد یا واقعه متفاوت بوده هر دو را بیان کرده است. او مدعی است که شرح زنده‌گی او که خود نوشته است یگانه تصویر دقیق از روی طبیعت و راستینی است که از انسان وجود دارد و احتمالا تا ابد هم هم‌این یک نصویر وجود خواهد داشت.