به نام خدا

خداوند روح انسان‌ها را بر دو کفه ترازو می‌سنجد. در یکی از کفه‌ها روح را می‌گذارد و در کفه دیگر اشک‌هایی را که برای آن روح ریخته شده است. اگر اشک‌ها سنگین آیند و به‌اندازه کافی از سر صدق و صمیمیت باشند آن روح عازم بهشت خواهد شد. لوودو به این موضوع باور اصیل داشت. یا حداقل می‌خواست آن را باور کند. بر این اساس رو به سابالو کرد و گفت:

"کسانی که دل مردم برای آنان تنگ می‌شود، کسانی هستند که به بهشت می‌روند. بهشت جایگاهی است که ما در قلب دیگران داریم."

#نظریه_عمومی_فراموشی، #ژوزه_ادوآردو_آگوآلوسا، ترجمه #صابر_مقدمی، نشر #انتشارات_ناهید، ص ۱۴۴