به نام خدا

حتماً بين اقوام و آشنایان شما افرادی وجود دارند که در جمع‌های مفرح خانوادگی هنرنمایی می‌کنند؛ شعر می‌خوانند، ساز می‌زنند، آواز می‌خوانند و ...
و لابد میان آن عزیزان یک عده آدم بی‌استعداد هم وجود دارند که آنچه را شما از هنر در حافظه خود اندوخته‌اید به یغما می‌برند و اعصاب‌تان را منهدم می‌کنند. عموماً دسته اول با کلی خواهش و تمنا روی صحنه می‌روند، اما گروه دوم کاملاً داوطلبانه اقدام می‌کنند و این یعنی اثبات این نظریه که حاصل ضرب «لیاقت» در «خودنمایی» مقداری است ثابت که «آدمیزاد» نامیده می‌شود.

#قصه‌های_امیرعلی_۳، #امیرعلی_نبویان، #نقش‌ونگار، ص ۱۳۸