قصه های امیر علی 2

ادامه نوشته

کتاب قصه های امیر علی جلد 2

ادامه نوشته

نخل

داستان نسبتا خوبی بود. پایان داستان اون‌طوری که انتظار می‌رفت تمام نشد و این از نقاط قوت داستان بود. امتیاز: 7 از 10.

(خطر لو رفتن داستان (اسپویل))

مراد، پدر و مادرش را در سیل از دست داده و با خانواده‌ی خاله‌اش زنده‌گی می‌کند. روزی درویش خضر که درویشی ره‌گذر است به روستای آن‌ها می‌آید و مراد، مجذوب درویش می‌شود. درویش هسته‌ی خرمایی در جایی نزدیک جوی آب می‌کارد و به مراد می‌گوید نخلی که از این هسته می‌روید برای تو است. گل‌رخ و خانواده‌اش هم از روستای رسول آباد به روستای مراد آمده‌اند و مراد گاهی با گل‌رخ و خانواده‌اش دیداری می‌کند. در روستای رسول آباد نخل‌های زیادی وجود دارد ولی در روستای مراد نخل به ثمر نمی‌رسد؛ همه این را به مراد می‌گویند ولی او معتقد است که نخل او بار خواهد داد. خانواده‌ی گل‌رخ به روستایشان برمی‌گردند. مراد با تلاش فراوان نخل تازه جوانه زده‌اش را از زمستان می‌گذراند. در قصل بهار آقای رضایی از شهر برای خرید درخت‌های گردو و قطع کردنشان با کامیون به روستا می‌آید، آقای رضایی با شوهرخاله‌ی مراد صحبت می‌کند و قرار می‌شود که مراد را برای نوکری به خانه‌اش در شهر ببرد. مراد در بین راه وقتی به روستای رسول آباد (روستایی که گل‌رخ و خانواده‌اش در آن هستند) می‌رسند و تعداد زیادی نخل می‌بیند از دست آقای رضایی فرار می‌کند و با پرس‌وجو در آبادی، خانه‌ی گل‌رخ را پیدا می‌کند و پیش آن‌ها می‌ماند. نخل مراد بزرگ شده ولی بار نمی‌دهد. مردم آبادی مثل درخت سرو روستا نخل را به نوعی مقدس می‌دانند.

ته خیار

کتاب ته خیار شامل 30 داستان از هوشنگ مرادی کرمانی است. هوشنگ مراد کرمانی در این داستان‌ها با نگاهی طنز و یا به قول خودش زهرخند به موضوعات تلخی چون مرگ،‌ پیری،‌ مشکلات زندگی،‌ بی‌پولی و ... پرداخته است. داستان‌های مرادی کرمانی سهل و ممتنع هستند، آن‌قدر ساده و صمیمی هستند که هر کسی فکر می‌کند که می‌تواند چنین داستان‌هایی بنویسد ولی وقتی قلم به دست بگیرید متوجه می‌شوید که به این ساده‌گی‌ها نیست. امتیاز: 6 از 10.

کتاب ته خیار اثر هوشنگ مرادی کرمانی

• قطع:رقعی

• نوع جلد:شومیز

• گروه سنی:بزرگسال

ادامه نوشته

ته خیار (کتاب)

 

ادامه نوشته

اُستخوان‌های دوست‌داشتنی

اوایل کتاب خیلی خوب بود و ریتم خوبی داشت ولی کم‌کم از ریتم افتاد و کند شد. اگر با همان ریتم و روند پیش می‌رفت می‌توانست یکی از کتاب‌های خوبی باشد که خوانده‌ام. نکته‌ی مهم و آموزنده‌ی کتاب این بود که باید خیلی زیاد مراقب بچه‌ها باشیم و به هر کسی اجازه‌ی نزدیک شدن به او‌ن‌ها را ندهیم و خود بچه‌ها را هم نسبت به مراقبت از خودشون و آن‌چیزهایی که باید رعایت کنند آگاه کنیم. امتیاز کتاب 5 از 10.

(خطر لو رفتن داستان (اسپویل))

دختری به نام سوزی توسط مرد هم‌سایه مورد تجاوز قرار می‌گیرد و بعد از آن کشته و بدن قطعه‌قطعه شده‌اش دفن می‌شود. سوزی به بهشت می‌رود و از آن‌جا همه‌ی اتفاقات خانواده و اطرافیانش را زیر نظر دارد. داغ و نبود سوزی باعث می‌شود که مادرش از خانواده جدا شود و در جایی دور از خانه زنده‌گی و کار کند. پدر سوزی در بیمارستان بستری می‌شود و این موضوع باعث برگشت هم‌سرش می‌شود و دوباره خانواده دور هم جمع می‌شوند و با زنده‌گی بدون سوزی کنار می‌آیند. در آخر داستان مرد هم‌سایه که سوزی یکی از چندین قربانی‌اش بوده و از دست پلیس فرار کرده بود وقتی که دنبال طعمه‌ی دیگری بود به شکلی اتفاقی مرد.

۲ بهمن بهمن روز، جشن بهمنگان

بهمنگان یکی از جشن‌های ایرانی در بهمن روز از بهمن ماه برابر با روز دوم بهمن است.

محتویات

• ۱ریشه‌شناسی بهمنگان
• ۲دربارهٔ وهومن
• ۳بهمنگان در نوشته‌های کهن
• ۴پرنده و گل ویژه بهمنگان
• ۵پانویس
• ۶منابع

ریشه‌شناسی بهمنگان

بهمن از واژه اوستایی وهومن Vohumana گرفته شده که با «اندیشه نیک»، «منش نیک» و «خرد سپندینه» (: «خرد مقدس») برابر نهاده شده

ادامه نوشته

معرفی کتاب استخوان‌های دوست‌داشتنی

ادامه نوشته

استخوان‌های دوست‌داشتنی

 

ادامه نوشته

قصه‌های امیرعلی 1

این کتاب شامل 28 قصه است که شخصیت‌های اصلی قصه‌ها ثابت هستند، شخصیت اصلی قصه‌ها امیرعلی و شخصیت‌های فرعی مهران دوست امیرعلی, مریم خواهرش، فرهاد پسردایی و شوهرخواهرش هستند. داستان‌ها خیلی ساده هسند و کمی مایه‌ی طنز دارند ولی به جز بعضی قسمت‌های کمی برای من خنده‌دار نبودند. در کل سطح قصه‌ها کمی پایین‌تر از متوسط بود و هیچ نکته‌ی مثبت خاصی نداشت به جز این نکته که قصه‌ها آرامش خاصی را به خواننده منتقل می‌کردند. امتیاز من به این کتاب 4 از 10.

فضیلت شب نوزدهم جمادی الثانی (2 بهمن)

این شب آغاز حامله شدن مادر پیامبر به ایشان می باشد:

«محمد بن بابويه» -رضوان اللّه عليه-در اواخر جزء چهارم از «كتاب النبوّة» ضمن حديثى آورده است:

أَنَّ الْحَمْلَ بِسَيِّدِنَا رَسُولِ اللَّهِ ص كَانَ لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ لِاثْنَتَيْ عَشْرَةَ لَيْلَةً بَقِيَتْ مِنْ جُمَادَى الْآخِرَةِ

«مادر رسول خدا -صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-شب جمعه، 12  روز باقى مانده از جمادى الآخر به سرورمان رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-حامله گرديد.»

بر اين اساس، شايسته است از اين شب درخشان تجليل شود و با انجام عبادات باطنى و ظاهرى، احيا گردد؛ زيرا زمان حمل مولودى در آن آغاز شده كه در دنيا و آخرت داراى عظمت و گشاينده‌ى نيكبختى‌ها و آيات پى‌درپى و احياگر علوم از بين رفته‌ى انبيا-صلوات اللّه عليه و عليهم-است.‏

منبع: اقبال الاعمال، سید ابن طاووس قدس سره

التماس دعا

روز سوم جمادی الثانیه وفات حضرت فاطمه(ع) و اعمال آن (17 دی)

در اين روز در سال يازدهم وفات حضرت فاطمه صلوات الله عليها واقع شده و شيعيان بايد در اين روز، به مراسم سوگوارى آن حضرت قيام كنند، و آن مظلومه را زيارت، و بر ظالمان و غاصبان حق او نفرين كنند.
سيّد ابن طاووس در كتاب �اقبال� پس از ذكر وفات آن حضرت در اين روز، اين زيارت را براى آن بانوی بزرگ ذكر كرده:السَّلامُ عَلَيْكِ يَا سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا وَالِدَةَ الْحُجَجِ عَلَى النَّاسِ أَجْمَعِينَ السَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا الْمَظْلُومَةُ الْمَمْنُوعَةُ حَقَّهَا پس بگو اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أَمَتِكَ وَ ابْنَةِ نَبِيِّكَ وَ زَوْجَةِ وَصِيِّ نَبِيِّكَ صَلاةً تُزْلِفُهَا فَوْقَ زُلْفَى عِبَادِكَ الْمُكَرَّمِينَ مِنْ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ أَهْلِ الْأَرَضِينَسلام بر تو اى بانوى بانوان جهانيان، سلام بر تو اى مادر حجت هاى الهى بر همه مردم.
سلام بر تو اى ستمديده محروم گشته از حق خويش.
پس بگو: خدايا درود فرست بر كنيزت، ودختر پيامبرت، و همسر جانشين پيامبر، درودى كه بر فراز جايگاه بندگان گرامی ات از اهل آسمان ها و زمين ها جايش دهد.
به يقين روايت شده: هركه آن حضرت را به اين شيوه زيارت كند، و از خدا آمرزش بخواهد، حق تعالى گناهانش را بيامرزد و او را داخل بهشت كند.
مؤلّف گويد: فرزند سيّد ابن طاووس هم، اين زيارت را در كتاب روائد الفوائد نقل كرده، و گفته است كه مختص به روز وفات آن حضرت يعنى سوم جمادى الآخر میباشد، و كيفيت زيارت را به اين طريق بيان فرموده: كه نماز بجا میآورى نماز زيارت، يا نماز خود آن حضرت را كه دو ركعت است و در هر ركعت پس از سوره حمد شصت مرتبه سوره توحيد و اگر نتوانستى در ركعت اول پس از سوره حمد سوره توحيد و در ركعت دوم سوره كافرون را میخوانى و چون سلام دادى بگو: السّلام عليك تا آخر زيارت ياد شده.

منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)

التماس دعا

۲۳ دی دی به دین روز، چهارمین جشن دیگان

دی به دین به روز بیست و سوم ماه در گاه‌شماری ایران باستان گفته می‌شود. در گاه‌شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به ناماهورامزدا است که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می‌شود. دی یکی از نام‌های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده‌است.

روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می‌شد.[۱]

ترتیب	نام روز به اوستایی	نام رایج	معنی
۱	اهورامزداه	هرمزد	نام خداوند
۲	وُهومَنَه	بهمن	منش نیک
۳	آشه‌وَهیشتَه	اردیبهشت	بهترین راستی
۴	خششرهَ‌وَئیریَه	شهریور	شهریاری والا
۵	سپنتا آرمیتی	سپندارمذ	اندیشه هماهنگ

ادامه نوشته

قصه‌های امیرعلی ۱

ادامه نوشته

کتاب قصه های امیرعلی 1

ادامه نوشته

مجموعه آثار عطار-2 الهی‌نامه

نام دیگر و شاید بتوان گفت نام اصلی الهی‌نامه، خسرونامه است. این کتاب نصیحت‌های پادشاهی است به پسرانش که خواسته‌هایی دنیایی از او دارند و پدر آن‌ها را نصیحت می‌کند. کتاب به نظم است و در ابیات معدودی صحبت‌های ردوبدل شده بین پدر و پسران را بیان می‌کند و در بقیه‌ی ابیات که قسمت اعظم کتاب را تشکیل می‌دهند به صورت حکایت‌های یکی دو صفحه‌ای به نظم درآمده. دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی تصحیح و نوشتن تعلیقات کتاب را به عهده داشته‌اند که مثل همه‌ی کتاب‌هایی که با تصحیح و تعلیقات ایشان خوانده‌ام، تصحیح کتاب خیلی دقیق و موشکافانه و تعلیقات کامل و دقیق است به شکلی که نکته‌ای را ناگفته نگذاشته‌اند. کتاب برای افرادی که عادت به خواندن شعرهای طولانی و عرفانی دارند و به ادبیات قدیم و حکایات منظوم عرفانی علاقه‌مند هستند کتاب مناسب و خوبیست در غیر این صورت از حوصله‌ی خواندن دیگران خارج است. امتیاز این کتاب 4 از 10.

۱۵ دی دی به مهر روز، سومین جشن دیگان

دی به مهر به روز پانزدهم ماه در گاه‌شماری ایران باستان گفته می‌شود. در گاه‌شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدااست که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می‌شود. دی یکی از نام‌های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده‌است.

روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می‌شد. روز پانزدهم دی ماه را دیبگان می‌گفتند و از خمیر یا از گِل شخصی را به صورت هیکل انسان می‌ساختند و در راهرو و دالان خانه قرار می‌دادند.[۱]

ترتیب	نام روز به اوستایی	نام رایج	معنی
۱	اهورامزداه	هرمزد	نام خداوند
۲	وُهومَنَه	بهمن	منش نیک
۳	آشه‌وَهیشتَه	اردیبهشت	بهترین راستی
۴	خششرهَ‌وَئیریَه	شهریور	شهریاری والا

ادامه نوشته

۸ دی دی به آذر روز، دومین جشن دیگان

دی به آذر به روز هشتم ماه در گاه‌شماری ایران باستان گفته می‌شود. در گاه‌شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدااست که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می‌شود. دی یکی از نام‌های اهورامزدست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده‌است. روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می‌شد.[۱]

ترتیب	نام روز به اوستایی	نام رایج	معنی
۱	اهورامزداه	هرمزد	نام خداوند
۲	وُهومَنَه	بهمن	منش نیک
۳	آشه‌وَهیشتَه	اردیبهشت	بهترین راستی
۴	خششرهَ‌وَئیریَه	شهریور	شهریاری والا
۵	سپنتا آرمیتی	سپندارمذ	اندیشه هماهنگ

ادامه نوشته

۵ دی سالروز شهادت آشو زرتشت، اَبَراِنسان بزرگ تاریخ

مرگ زرتشت در پنجم دی ماه گاه‌شماری ایرانی واقع شده‌است این روز را روز خورایزد گویند. به روایت برخی از نوشته‌های اوستایی زرتشت، پیامبر ایرانی پس از پایان رسالت خود که بخشی از آن آموزش راستی و رستگاری و آرامش به انسانها بود، در شهر بلخ به سر می‌برد. او هفتاد و هفت سال از عمرش می‌گذشت و در آتشکده شهر بلخ به آموزش و راهنمایی انسان‌ها می‌پرداخت و این هنگامی بود که گشتاسب کیانی، فرمانروایی آن سامان را به عهده داشت. گشتاسب و پسرش اسفندیار از بلخ که پایتخت آن زمان بود خارج شده بودند و فرمانروای تورانی ارجاسب، که دشمن دیرینه ایرانیان بود از موقعیت استفاده کرد و توربراتور فرمانده سپاه خود را با لشکری بسیار به ایران فرستاد. لشکر تورانی، دروازه‌های شهر بلخ را با همه دلاوریهای ایرانیان در هم شکستند و هنگامی که اشو زرتشت پیامبر ایرانی با لهراسب و گروهی از پیروانش در آتشکده بلخ به نیایش مشغول بودند حمله کردند و وی را کشتند. زرتشتیان در روز خورایزد و دیماه به آدریان و معابد روی می‌آورند و نیایش پروردگار یکتا را به جا می‌آورند.

۱ دی روز میلاد خورشید؛ جشن خرم روز، نخستین جشن دیگان

خرم روز (زادروز خورشید) روز اول از ماه دی است و به مناسبت برخورد نام روز با نام ماه که نام خداوند نیز بود در ایران باستان جشن گرفته می‌شد. روزی بزرگ بود مشحون از آداب و مراسم دینی و غیر دینی. زرتشتیان به ویژه پارسیان این روز را بسیار محترم شمرده و آنرا دی دادار جشن می‌نامند. ابوریحان بیرونی می گوید دی ماه را خُورماه نیز می‌گویند و روز اول ماه را خره‌روز یا خوره‌روز نامند.

دی صفت می‌باشد از مصدر «دا» به معنی دادن و ساخت و آفریدن و به معنای دادار و آفریدگار است و در نامه‌های اوستایی اغلب به جای واژه اهورامزدا به کار رفته است. اگر با نامسی روز ماه توجه کنید، مشاهده می‌نمایید که روزهای هشتم، پانزدهم و بیست و سوم هر ماه به نام دی (روز) نام‌گذاری شده که برای تمیز آن‌ها از یکدیگر، هر یک به نام روز بعدش خوانده شده‌است و اورمزد که آن هم نام خداوند می‌باشد. بدین گونه اورمزد، دی به آذر، دی به مهر و دی به دین بنابراین در ماه دی چهار روز به نام خدا نامیده شده‌است. کسانی چوننیبرگ و کریستن سن بر آنند که این تقسیم و نام‌گذاری دلالت بر آن دارد که در گاه‌شماری و تقویم اوستایی نیز هفته وجود داشته‌است یا به هر حال ماه را به چهار بخش تقسیم می‌کرده‌اند در مواضعی که نام خداوند یا صفت وی تکرار می‌شده اما به این نظر ایرادات و انتقادهای بسیاری شده و مورد قبول نگرفته‌است.

آخرین شب آذر ماه بلندترین شب سال و آخرین روز آذر در سال درست شمسی و کوتاه‌ترین روز سال است. پیروان آیین مهر روز اول دی را روز تولد خورشید می‌دانستند چون از این روز به تدریج خورشید بیشتر در آسمان می‌پاید و شب‌ها کوتاه‌تر و روزها بلندتر می‌شود. ایرانیان سال را در دوره‌ای از ادوار تاریخی خود از آغاز زمستان و ماه دی یا روز خورشید و ماه خداوند آغاز می‌کردند و در واقع نوروزشان بود.

دعای روز اول ماه جمادی الثانی

آنچه که می خوانیم هنگام شروع ماه جمادی الثانی (روز اول ماه)

در كتاب «المختصر من الكتاب المنتخب» آمده است:

دعاى آغاز جمادى الثانى به اين صورت است:

اللَّهُمَّ يَا اللَّهُ [أَنْتَ الْقَدِيمُ يَا اللَّهُ‏] أَنْتَ الدَّائِمُ الْقَائِمُ يَا اللَّهُ أَنْتَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ يَا اللَّهُ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْأَعْلَى

خداوندا، [اى خدا تو ديرينه‌اى، اى خدا]تو جاودانه و پابرجايى، اى خدا تو زنده و پاينده‌اى، اى خدا تو بلندپايه و برترى، 

يَا اللَّهُ أَنْتَ الْمُتَعَالِي فِي عُلُوِّكَ إِلَهُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ رَبُّ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ خَالِقُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ صَانِعُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ

اى خدا تو در بلندپايگى خود متعالى و معبود، پروردگار، آفريننده و سازنده‌ى همه‌ى اشيا

ادامه نوشته

اعمال روز نیمه ی ماه جمادى الاوّل (29 آذر)

در روز نيمه اين ماه در سال سی وشش فتح بصره براى امير المؤمنين ميّسر گشت، و ولادت حضرت‏ زين العابدين عليه السّلام واقع شد، و در اين روز زيارت اين هر دو امام مناسب است.

منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)

التماس دعا