داستان کتاب داستانی نوجوانانه است که خیلی ساده نوشته شده و هیچ گیرایی خاصی نداشت. داستان را الاغی روایت میکند که مغرور و خودخواه است و در طول داستان میفهمد که باید اخلاقهای بدش را کنار بگذارد.
شيخ «مفيد» -رضوان اللّه عليه-در كتاب «حدائق الرياض» در ضمن اعمال ماه محرم آورده است:
«شب ٢١ محرم از سال سوم هجرت كه پنجشنبه بود، شب عروسى فاطمه، دختر رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و عليها-با امير مؤمنان-عليه السّلام-بود. از اينرو، مستحب است انسان اين روز را براى سپاسگزارى از خداوند متعال و آگاهى از اجتماع حجت خدا و برگزيدهى او، روزه بدارد.»
راويان اماميه در نحوهى اين عروسى مقدس، احاديث بااهميتى را نقل كردهاند.
ما فقط به ذكر يك روايت آنهم از طريق «خطيب» ، نويسندهى كتاب «تاريخ بغداد» -كه آشكارا با اهل بيت نبوت دشمنى مىورزند-بسنده مىكنيم. وى در جلد هشتم از مجلدات بيستگانهى اين كتاب در ضمن شرح حال «احمد بن رميح» به نقل از «ابن عباس» آورده است:
«زمانى كه فاطمهى زهرا به سوى منزل على-عليه السّلام-برده شد، پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-در جلوى حضرت فاطمه و جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در سمت چپ او و ٠٠٠ / ٧٠ فرشته در پشت سر او حركت مىكردند و تا طلوع سپيدهدم، به تسبيح و تقديس خدا مشغول بودند.»
بنابراين، شايسته است انسان در اين شب به درگاه خداوند-جلّ جلاله-توجه نموده و با اعمال شايسته به خدا نزديكى بجويد؛ زيرا در اين شب نهال
این کتاب شرح زندهگی ژان ژاک روسو است که خیلی خستهکننده نوشته شده. البته روسو در انتهای کتاب برای توضیح این موضوع دلیل قانعکنندهای آورده، او مینویسد تمام سعیش بر این بوده که از هیچ روشی برای جذابتر بیان کردن خاطراتش استفاده نکند و شرح زندهگیاش را کاملا ساده و با اولین و سادهترین روشی که به ذهنش میرسیده بیان کند و به قول خودش چیزی شبیه اتاق تاریک برای بیان خاطراتش درست کرده، روسو مینویسد که حتی در مواردی که احساس الآنش با احساس زمان نوشتنش در مورد یک فرد یا واقعه متفاوت بوده هر دو را بیان کرده است. او مدعی است که شرح زندهگی او که خود نوشته است یگانه تصویر دقیق از روی طبیعت و راستینی است که از انسان وجود دارد و احتمالا تا ابد هم هماین یک نصویر وجود خواهد داشت.
شهادت سيّد الشهدا عليه السّلام،و روز مصيب و حزن ائمه طاهرين عليهم السّلام و شيعيان ايشان است،
و در اين روز سزاوار است شيعيان مشغول كارى از كارهاى دنيا نگردند،و براى خاني خود چيزى ذخيره نكنند،و مشغول گريه و نوحه و مصيبت باشند،و عزادارى حضرت امام حسين عليه السّلام را بر پا كنند و اشتغال به ماتم داشته باشند به صورتى كه در ماتم عزيزترين اولاد و اقوام خود اشتغال مىورزند،و آن حضرت را به زيارت عاشورا كه پس از اين در باب زيارات بيايد،زيارت كنند. و در نفرين و لعن بر قاتلان آن حضرت سعى نمايند. و يكديگر را در مصيبت آن وجود مقدّس به اين جملات تعزيت گويند:أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ [عَلَيْهِ] السَّلامُ.خدا مزدهاى ما را به خاطر سوگوارىمان براى حسين(درود بر او باد)بزرگ گرداند،و قرار دهد ما و شما را از خونخواهانش به همراه ولى اش امام مهدى از خاندان محمّد(درود بر ايشان باد).و سزاوار است در اين روز مقتل[كتابهايى كه پيرامون واقعه كبربلا نگاشته شده است]بخوانند،و يكديگر را بگريانند.روايت شده كه چون حضرت موسى به ملاقات حضر و فرا گرفتن بعضى از حقايق از آن جناب مأمور شد.اول چيزى كه در هنگام ملاقات بين ايشان مذاكره شد،اين بود كه خضر براى حضرت موسى مصائب و بلاهايى را كه بر آل محمّد عليهم السّلام وارد مىشود ذكر نمود و هر دو گريستند،و گريستن ايشان شدّت گرفت.از ابن عباس روايت شده است:در ذى قار خدمت امير المؤمنين عليه السّلام رسيدم،صحيفهاى به خط خود و املاء پيامبر صلى اللّه عليه و آله بيرون آورد،و از آن صحيفه براى من خواند،در آن صحيفه مقتل امام حسين عليه السّلام بود،و اينكه چگونه شهيد مىشود،و چه كسى او را به شهادت مىرساند،و چه كسى او را يارى مىكند،و چه كسى با او شهيد مىشود،پس آن
سيّد در كتاب«اقبال»براى اين شب دعاها و نمازهاى بسيار با فضيلتهاى فراوان روايت كرده،از جمله صدر ركعت نماز كه در هر ركعت پس از سوره حمد سه مرتبه سوره توحيد خوانده،و بعد از پايان صد ركعت هفتاد مرتبه بگويد:سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ منزّه است خدا،و سپاس خداى را،و نيست معبودى جز خدا،و خدا بزرگتر است،و جنبش و نيرويى نيست مگر به خداى برتر بزرگ.و در روايت ديگر پس از العلى العظيم استغفار هم ذكر شده.و نيز چهار ركعت نماز در آخر شب كه در هر ركعت پس از سوره حمد،هركدام از آية الكرسى و سورههاى توحيد و فلق،و ناس را ده مرتبه بخواند،و پس از سلام صدمرتبه سوره تحيد را قرائت كند.و ديگر چهار ركعت نماز،د رهر ركعت سوره حمد و پنجاه مرتبه سوره توحيد و اين نماز برابر است با نماز امير المؤمنين عليه السّلام كه فضيلت بسيار دارد،و فرموده:پس از نماز،بسيار ذكر خدا كند،و صلوات بسيار بر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرستد،و هرچه مىتواند بر دشمنان ايشان لعن كند.و در فضيلت احيا اين شب روايت كرده:مانند آن است كه عبادت كرده باشد به عبادت جميع فرشتگان،و عبادت در آن،برابر هفتاد سال عبادت است،و اگر كسى را توفيق دست دهد،در چنين شبى در كربلا باشد،و امام حسين عليه السّلام را زيارت كند و نزد آن حضرت تا صبح بيتوته كند،خدا او را آغشته به خون امام حسين عليه السّلام در زمره شهدا با آن حضرت محشور فرمايد.
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
رَأَيْنَاهُ فِي كِتَابِ دُسْتُورِ الْمُذَكِّرِينَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ
در كتاب «دستور المذكرين» به نقل از «ابن عباس» آمده است:
إِذَا رَأَيْتَ هِلَالَ الْمُحَرَّمِ فَأَعْدِدْ فَإِذَا أَصْبَحْتَ مِنْ تَاسِعِهِ فَأَصْبِحْ صَائِماً قَالَ قُلْتُ كَذَلِكَ كَانَ يَصُومُ مُحَمَّدٌ ص قَالَ نَعَم
«هرگاه هلال ماه محرم را ديدى، روزها را بشمار، وقتى روز نهم فرا رسيد، آن روز را روزه بدار.» راوى از او مىپرسد: «آيا حضرت محمد-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-اين روز را روزه مىداشت؟» «ابن عباس» پاسخ داد: «آرى.»
منبع: اقبال الاعمال، سید ابن طاووس قدس سره
التماس دعا
روزى است كه حضرت يوسف عليه السّلام از زندان آزاد شد،هركه آن روز را روزه بگيرد،حق تعالى كارهاى مشكل را بر او آسان كند و اندوه را از او برطرف سازد،و در روايت نبوى آمده:دعايش اجابت شود.
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
در روایت است از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله که هر که در این شب این دو رکعت نماز را بجا آورد و صبحش را که اوّل سال است روزه بدارد مثل کسى است که تمام سال را مُداومت به خیر کرده و در آن سال محفوظ باشد و اگر بمیرد به بهشت برود.
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
شب اوّل سید در اقبال براى این شب چند نماز ذکر فرموده :
اوّل : صد رکعت در هر رکعت حمد و توحید بخواند .
دوّم : دو رکعت در رکعت اوّل حمد و انعام و در دوّم حمد و یس .
سوّم : دو رکعت در هر رکعت حمد و یازده قُل هُوَاللّهُ اَحَدٌ در روایت است از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله که هر که در این شب این دو رکعت نماز را بجا آورد و صبحش را که اوّل سال است روزه بدارد مثل کسى است که تمام سال را مُداومت به خیر کرده و در آن سال محفوظ باشد و اگر بمیرد به بهشت برود.
و نیز سید براى هلال این ماه دعاء مَبْسُوطى ذکر فرموده و اگر ممکن شود احیا بدارد این شب را به دعا و نماز و خواندن قرآن
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
آخرين روز سال عربها است،سيّد در كتاب»اقبال«براساس يك روايت ذكر كرده است كه دو ركعت نماز بجا آورد،و در هر ركعت سوره«حمد»يك مرتبه و ده مرتبه قل هو اللّه احد و ده مرتبه اية الكرسىّ را بخواند و پس از نماز بگويد:اللَّهُمَّ مَا عَمِلْتُ فِي هَذِهِ السَّنَةِ مِنْ عَمَلٍ نَهَيْتَنِي عَنْهُ وَ لَمْ تَرْضَهُ وَ نَسِيتُهُ وَ لَمْ تَنْسَهُ وَ دَعَوْتَنِي إِلَى التَّوْبَةِ بَعْدَ اجْتِرَائِي عَلَيْكَ اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ مِنْهُ فَاغْفِرْ لِي وَ مَا عَمِلْتُ مِنْ عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي إِلَيْكَ فَاقْبَلْهُ مِنِّي وَ لا تَقْطَعْ رَجَائِي مِنْكَ يَا كَرِيمُخدايا آنچه در اين سال انجام دادم،از عملى كه مرا از آن نهى كردى،و به آن راضى نبودم،و من آن را فراموش كردم،ولى تو فراموشش ننمودى،و پس از گستاخىام بر تو،مرا به توبه دعوت كردى،خدايا من از تو آمرزش مىخواهم،پس مرا بيامرز،و آنچه انجام دادم از عملى كه به تو نزديكم كند،از من قبول كن،و اميدم را از خودت قطع مكن اى كريم.چون اين را بگويد،شيطان فرايد مىزند:واى بر من،آنچه در اين سال عليه او رنج بردم،همه را خراب كرد،و سالى كه گذشت براى او گواى مىدهد،كه سالش را ختم به خير نمود.
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
شيخ «مفيد» -رضوان اللّه جلّ جلاله عليه- در كتاب «حدائق الرياض» در ضمن اعمال ٢٩ ذى حجه آورده است: «روزه داشتن اين روز براى سپاسگزارى از خداوند متعال كه با از بين بردن دشمن خود و دشمن رسولش، گرفتارى دوستان خود را برطرف نمود، مستحب است.» بنابراين، شايسته است انسان در اين روز به اندازهى نعمت هلاكت آن دشمن خدا، به شادمانى بپردازد و اعمالى را كه مورد رضا و پسند خدا است انجام دهد و از خداوند سبحان سپاسگزارى نموده و در برابر نيكى و احسانى كه كرده، به مدح و ثناى او بپردازد؛ زيرا آن دشمن خدا، دشمن بزرگى بود. بنابراين، بندگان نيز بايد با انجام اعمال بزرگ، با اهميت، فراوان و نيك، از خداوند-جلّ جلاله-سپاسگزارى نمايند. چه نيكو است انسان به لحاظ منتّى كه خداوند در اين روز ارزانى داشته، با آن به نيكى مصاحبت نموده و در پايان آن، ويژگىهاى والاى آن را متذكر شود و لازمهى اين مطلب آن است كه دشمنى تو با دشمنان خدا، براى خدا و رسول او و به اندازهى دشمنى آنان با خدا و رسول باشد و نيز دشمنى تو با دشمنان اولياى خدا به قدر بد رفتارى آنان با دوستان خدا و به اندازهى ضررى كه بر آنان وارد كردهاند، باشد، نه اين كه براى دنياى فانى و يا اغراض پوچ ديگر با آنان دشمنى ورزى. وقتى پايان اين روز فرا رسيد، اين روز را نيز با آدابى كه پيش از اين در روزهاى شادى يادآور شديم، به پايان بر.
منبع: اقبال الاعمال، سید ابن طاووس قدس سره
التماس دعا
در روز ٢٧ ذى حجه، «مروان» كشته شد و حكومت «بنى اميه» به كلى از بين رفت.بنابراين، مقتضاى اين مطلب نزد اهل بصيرت و آنان كه از ديد باطنى و عنايات الهى برخوردارند، آن است كه در اين روز نيز به شادمانى پرداخته و آن را روزه بگيرند و نماز شكر بهجا آورند.
منبع: اقبال الاعمال، سید ابن طاووس قدس سره
التماس دعا
در روز ٢۶ ذى حجه يكى از دشمنان اهل بيت پيامبر-عليهم السّلام-كشته شده است. بنابراين، مقتضاى اين مطلب نزد اهل بصيرت و آنان كه از ديد باطنى و عنايات الهى برخوردارند، آن است كه در اين روز نيز به شادمانى پرداخته و آن را روزه بگيرند و نماز شكر بهجا آورند.
منبع: اقبال الاعمال، سید ابن طاووس قدس سره
التماس دعا
روز بس شريفى است،و روزى است كه سوره«هل اتى»در حق اهل بيت نازل شد براى اينكه سه روز روزه گرفتند و افطارى خود را به مسكين و يتيم و اسير دادند و خود با آب افطار نمودند!و سزاوار است شيعيان اهل بيت در اين ايام به ويژه در روزه داشتن اين روز پيروى از مولايان خود كنند.از آنجا كه بعضى از علما اين روز را روز مباهله مىدانند،مناسب است زيارت جامعه و دعاى مباهله را نيز در اين روز بخوانند.
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
روز بيست و پنجم روز بس شريفى است،و روزى است كه سوره«هل اتى»در حق اهل بيت نازل شد براى اينكه سه روز روزه گرفتند و افطارى خود را به مسكين و يتيم و اسير دادند و خود با آب افطار نمودند!و سزاوار است شيعيان اهل بيت در اين ايام به ويژه در شب بيست و پنجم در دادن صدقه به مساكين و ايتام،و سعى در اطعام ايشان، پيروى از مولايان خود كنند.
منبع: کلیات مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی (ره)
التماس دعا
زادروز داراب (کوروش کبیر)
** 4 شهریور مصادف با زادروز داراب (کوروش کبیر)
زادروز : ۶۰۰ یا ۵۷۶ پیش از میلاد
زادگاه : انشان، پارس
مرگ : دسامبر ۵۳۰ پیش از میلاد مسیح
همسر : کاساندان
دودمان : هخامنشیان
پدر : کمبوجیه یکم
مادر : ماندانا
کوروش دوم که به کوروش بزرگ و کوروش کبیر مشهور است، بنیانگذار و نخستین شاه شاهنشاهی هخامنشی بود که در بین سالهای ۵۵۹ تا ۵۲۹ پیش از میلاد، بر نواحی گستردهای از آسیا حکومت میکرد. کوروش در استوانهٔ خود که در بابل کشف شده، خودش را «فرزند کمبوجیه، شاه
جشن چله تابستان، جشن نوروز بل، جشن نیلوفر، چله تموز، زیارتگاه نارکی، تمامی این اسامی حکایت از یک جشن بزرگ در میانه های فصل تابستان در ایران باستان را دارند.
جشن چله تموز، در تقویم کهن ایرانی گرمترین ماه سال است. «چله بزرگ» یکی از جشنهای ایرانی بوده که امروزه فراموش شده است اما در جنوب خراسان طولانیترین روز سال را هنوز هم گرامی میدارند اما نه با آن اهمیتی که برای شب چله زمستان یا یلدا قائل هستند. چهل یا چله تموز حدودا از اول تیر ماه شروع میشد و تا دهم مرداد ماه ادامه مییافت. معمولا شروع این چهل روز با طولانیترین روز سال شروع میشود.
خراسان یکی از جاهایی است که جشن چله تموز هنوز در آن کم و بیش وجود دارد. در تقویم محلی بیرجند «چله بزرگ» تابستان از اول تیرماه شروع میشود و تا دهم مردادماه ادامه مییابد و «چله خرد» تابستان از دهم مرداد شروع و تا سیام این ماه ادامه دارد. در جنوب خراسان از اول تیرماه تا دهم مردادماه را «چله تموز»، از دهم مرداد ماه تا آخر این ماه را «چله خرد»، از اول دیماه تا دهم بهمن ماه را «چله کلو»، از دهم بهمنماه تا آخر این ماه را «چله خرد» میگویند.
خراسانی میگوید:
بنابر اشهر روزى است كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با نصاراى نجران مباهله كرد،و پيش از مباهله عبا بر دوش مبارك گرفت،و حضرت امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را زير عبا جا داد و گفت:پروردگارا هر پيامبرى را اهل بيتى بوده،كه مخصوصترين خلق نسبت به او بودند،خدايا اينان اهل بيت منند،از ايشان شك و گناه را برطرف ساز،و پاك كن ايشان را پاك كردنى كامل،پس جبرائيل نازل شد،و آيه تطهير را در شأن ايشان فرود آورد،آنگاه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آن چهار بزرگوار را براى مباهله به بيرون برد،چون نگاه نصارى بر ايشان افتاد،و حقيقت آن حضرت و آثار نزول عذاب را مشاهده كردند، جرأت بر مباهله را از دست داده،و استدعاى مصالحه و قبول جزيه كردند.در اين روز حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در حال ركوع انگشتر خود را به سائل داد،و آيه«انّما وليكم اللّه»در شأن آن حضرت نازل گشت.در هر صورت اين روز داراى شرافت بسيارى است،و در آن چند عمل وارد است:اوّل:غسل.دوّم:روزه گرفتن.سوّم:خواندن دو ركعت نماز،كه در وقت و كيفيت و ثواب مانند نماز روز عيد غدير است،و اينكه«آية الكرسى»در نماز مباهله بايد تا«هم فيها خالدون»خوانده شود.چهارم:خواندن دعاى مباهله مىباشد،كه شبيه به دعاى سحر ماه رمضان است،و شيخ طوسى و سيّد ابن طاووس نقل كردهاند،ولى بين روايات آن دو بزرگوار اختلاف زيادى است،و من روايت شيخ طوسى را در كتاب«مصباح»برگزيدهام كه فرموده است: دعاى روز مباهله همراه با فضيلت آن،از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده،و آن دعا اين است:اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ بَهَائِكَ بِأَبْهَاهُ وَ كُلُّ بَهَائِكَ بَهِيٌّ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِبَهَائِكَ كُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَلالِكَ بِأَجَلِّهِ وَ كُلُّ جَلالِكَ جَلِيلٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَلالِكَ كُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَمَالِكَ بِأَجْمَلِهِ وَ كُلُّ جَمَالِكَ جَمِيلٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَمَالِكَ كُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَدْعُوكَ كَمَا أَمَرْتَنِي فَاسْتَجِبْ لِي كَمَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عَظَمَتِكَ بِأَعْظَمِهَا وَ كُلُّ عَظَمَتِكَ عَظِيمَةٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِعَظَمَتِكَ كُلِّهَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ نُورِكَ بِأَنْوَرِهِ وَ كُلُّ نُورِكَ نَيِّرٌ
روز عيد غدير،و»عيد اللّه اكبر«،و عيد آل محمّد عليهم السّلام و عظيمترين عيد است،و حق تعالى هيچ پيامبرى را مبعوث نفرموده جز آنكه اين روز را عيد كرده و حرمت آن را دانسته.نام اين روز در آسمان روز»عهد معهود«و در زمين روز»ميثاق مأخوذ«و»جمع مشهود«است.روايت شده كه از امام صادق عليه السّلام پرسيدند،آيا مسلمانان را غير از جمعه و قربان و فطر عيدى هست؟فرمود:آرى عيدى است كه حرمتش از همه اعياد بيشتر است،راوى گفت:كدام عيد است؟حضرت فرمود: روزى است كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله امير المؤمنين عليه السّلام را به جانشينى خود نصب فرمود،و اعلام كرد:هركه من مولا و آقاى اويم،پس على مولا و آقا و پيشواى اوست،و آن روز هيجدهم،ذو الحجّه است،راوى گفت:در آن روز چه كارى بايد انجام داد؟فرمود بايد روزه بداريد،و عبادت كنيد،و محمّد و آل محمّد عليهم السّلام را ياد آريد،و بر ايشان صلوات فرستيد،رسول خدا صلى اللّه عليه و آله امير المؤمنين عليه السّلام را وصيت كرد،كه اين روز را عيد گرداند،و هر پيامبرى به جانشينى خويش وصيت مىكرد،كه اين روز را عيد كند. در حديث ابن ابى نصر بزنطر از حضرت رضا عليه السّلام آمده:اى پسر ابى نصر هر كجا باشى،بكوش روز عيد غدير نزد قبر مطهّر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام حاضر شوى،به درستىكه در اين روز،خدا مىآمرزد،از هر مرد و زن مؤمن گناه شصت سال ايشان را،و از آتش دوزخ آزاد مىكند،دو برابر آنچه در ماه رمضان و شب قدر و شب فطر آزاد كرده،و پرداخت يك درهم در اين روز به برادران مؤمن،برابر هزار درهم در اوقات ديگر است،و در اين روز به برادران مؤمن احسان كن،و هر مرد و زن مومن را شاد گردان،به خدا سوگند،اگر مردم فضيلت اين روز را چنانكه بايد بدانند،هرآينه هر روز فرشتگان با ايشان ده مرتبه مصافحه كنند.در هر صورت بزرگداشت اين روز شريف لازم است،و اعمال آن چندچيز است: اوّل:روزه كه كفّاره شصت سال گناه است،و در حديثى است روزه اين روز برابر روزه تمامى عمر دنيا و معادل با صد حج و صد عمره است.دوّم:غسل.سوّم:زيارت امير مؤمنان عليه السّلام و شايسته است انسان هر كجا باشد، بكوشد كه خود را به قبر مطّهر آن حضرت برساند،و براى آن جناب در اين روز سه زيارت مخصوص روايت شده كه يكى از آنها زيارت معروف به«امين اللّه»است،كه هم از نزديك و هم از راه دور خوانده مىشود،و آن از زيارات جامعه مطلقه است،و در باب زيارات ان شاء الله تعالى
داستان کتاب ظاهرا افسانهای است با ریشهی ترکمن. بعضی جاهای داستان کلهشقی و غرور بیجای شخصیت اصلی داستان (گالان) اعصابخردکن بود. یکی دو صفحهی آخر داستان واقعا عالی بود ولی بقیهی افسانه جذابیت خاصی نداشت.
(خطر لو رفتن داستان (اسپویل))
دو قبیله از ترکمنها سالها با هم در رقابت و جنگ بودهاند. گالان که از مردان جنگجو و خیرهسر یموتها است روزی دختر رییس قبیلهی گوکلانیها را میبیند و عاشقش میشود. دختر میگوید اگر مرا میخواهی باید مرا از چادرمان در هنگام شام که برادرهایم هم در چادر هستند بدزدی. دختر به برادرها و پدر و از طریق آنها به همهی همقبیلهایهایش خبر آمدن گالان را میدهد ولی گالان با روشی عجیب خیلی عادی و سریع به چادر رییس قبیله میرود و سولماز را میدزدد. در حال فرار دو برادر گالان کشته میشوند و گالان به جبران برادرهایش چندین نفر را از قبیلهی گوکلانیها میکشد. گوکلانیها تصمیم میگیرند پیک آشتی بفرستند ولی گالان پیک آشتی را هم میکشد. در انتهای داستان گالان و یارانش گندمهای گوکلانیها را آتش میزنند و آنها هم وارد جنگ میشوند و همهی جوانها کشته میشوند. دو برادر سولماز هم کشته میشوند و برادر دیگر سولماز به همراه برادرزنهایش گالان را میکشند. سولماز به خونخواهی شوهرش برادرش را به همراه برادرزنهایش میکشد و خودش هم کشته میشود.
نویسنده | |
|---|---|
کشور | |
زبان | |
تعداد جلد | هفت جلد |
ناشر | |
|
این کتاب انتظاری که از نویسندهاش یعنی ارنست همینگوی ذاشتم را برآورده نکرد. از نظر من ضعیف بود و ارزش خواندن نداشت.
(خطر لو رفتن داستان (اسپویل))
روزنامهنگاری به نام جیک به همراه دوستانش از پاریس به اسپانیا میرود تا گاوبازی تماشا کند و در این میان زنی که قبلا با جیک رابطه داشته عاشق یک ماتادور اسپانیایی میشود و در آخر داستان از او جدا میشود.
